"Die Tücke des Objekts"

As Pitter domols Kellner woar,
kom ens no äm sonn aulen Buer.
Dä woar noch nie enn eener Stadt,
doch maute hütt nom Königsmatt.

Dä Bu'er frocht dän Pitter schnell,
wo denn bloß hie enn däm Hotel
en Lokus wöar? Hä meut ens drop!
On schonn saust hä de Trappe rop.

Doch kom dä Bu'er ganit wier!
Betahlen maut hä noch sin Bier.
Dröm denkt seck Pitter: 'Kiek ens no,
vielleichts settdä noch op däm Klo!?'

Dä Pitter höarten an däm Doar,
wie hä för seck am Schängen woar.
Hä saiten grad: "Verdammten Pott!“
Do mackt dä Pitt die Döar schnell op.

Dä Bu'er seck om Deckel stemmt
Hä woar em Deckel fastgeklemmt!
Do sote nu on kom nit rut.
Tum Pitt saite, dän Balg voll Wut:

"Eck häff dreimol gebimmelt hie,
on gedesmol, do schötten die
- eck wonger meck on ben ganz paff -
en groaten Emer Water raff!"

« Vorheriges Gedicht

Inhaltsverzeichnis

Nächstes Gedicht »