"Schlimmes Erwachen"

Döt deck dä Buck wea ongen reits,
ploocht deck dat dags on ok en Naits,
häß du noch Fiewer bie de Ping,
dann kann dat nur dä Blenddarm sinn.

Dä Appendix eß ganix wäät.
Dat eß vam Darm sonn kleenen Stäät,
on dä hät öwerhaupts kin'n Tweck.
Döt dä ens wea, dann motte weg.

Die Stell daat doch bie usem Pitt
ok wea, dröm sträuwte seck ok nit,
as tu äm sait dä Dokter Krus:
"Du motz fottens enn't Krankenhus!"

Dä Pitter woar kin beßken bang.
Dröm du'erten dat ok nit lang,
do looche schonn, rasiert on fresch,
bedeppert em OP om Desch.

On kott dodrop däm kranken Pitt
dä Dokter dann dän Buck opschnitt.
Dän Blenddarrn hatte grade rut,
do breckt en Füer plötzlech ut

em Hus, dat gegenöwer stong!
Dä Füerschien dann, jongejong,
woar vam OP ut godd tu senn
on schlog bold ennet Fenster renn.

Dat Füerken, hellroat on geel,
däm Dokter Krus ganit gefeel.
Dröm saite för de Schwester Ruth:
"Getz donnt Se ens de Hangkschauh ut

on trecken schnell dä Vöarhang vöar.
Wenn Pitter opwacht, grang Malöar,
dann denkte doch, on werd verröckt,
die Oprazion wöar nit geglöckt!"

« Vorheriges Gedicht

Inhaltsverzeichnis

Nächstes Gedicht »