"Urlaub an de See"

Vier Weken schonn hät Kaal dän Pitt
getz hengernanger nit gesenn.
Wo dä bloß woar, dat woßte nit,
enn kinne Weatschaft woare drenn.

On dann op eenmol soh dä Kaal
dän Pitt am Kaufhoff länges gonn,
on as hä geng enn Rechtong Wall,
blew Kaal ganz plötzlech vöar äm stonn.

„Wo woaß du bloß die ganze Tiet?
Wat bösse bruun! Herrjeeminee!”,
so staunt dä Kaal, drop sait dä Pitt:
"Eck woar enn Urlaub an de See.

En Goslar wear eck, dat woar schön!
Eck föllten meck do rechtig wohl.
Eck ben je an de See so gään."
Dä Kaal denkt fottens: ``Wat förn Kohl!’

Dröm saite ganz erstaunt tum Pitt:
"Du böß doch werklich nit gescheit!
Wat du vertälls, dat stemmt doch nit,
em Harz doch die Stadt Goslar leit!"

Getz woar dä Pitter awwer platt
on sait tum Kaal:" Eck lach meck krank!
Eck wongerten meck emmer, dat
dä Wäg so wiet woar bes nom Strangk!“

« Vorheriges Gedicht

Inhaltsverzeichnis

Nächstes Gedicht »