"Die Motorradfahrt"

Dä Kaal seck en Motorrad köfft.
Hä hatten lang gespart.
Die Karre woar ok rechtig töff,
doch sinne easchte Fahrt

wool hä nit maken ganz alleen,
dat klappt vielleichts nit so.
Hä frocht dröm eenen Frönd, dän Welm,
on dä sait fottens "Jo!"

Sie fahren dann no Hatzfeld rop
enn Rechtong Dönberg henn.
Soa achzig Saken hätte drop,
on do woar noch wat drenn.

Dä Welm henger däm Kaal dann soot.
Äm woar et lusig kolt.
Sie fuhren grad en Strote rop,
do reep dä Welheim "Halt!

Dä Wengk treckt meck am Kragen renn,
min Buck, dä werd ieskolt;
eck treck die Jack verkehrt röm aan,
dann geht dat besser bold."

Dä Welm steigt aff, dä Kaal dann ok.
Kaal knöppt däm Welhelm nu
die ganze Juppe, Knop för Knop,
om Reuen hengen tu.

On getz werd rechtig opgedreit!
Dat rappelten nur so!
Doch as dä Kaal no hengen keek,
woar Welhelm nit mehr do!

Hä fuhr tureu, so schnell et geng.
Vam widden hä schonn so
dän Welm do op de Strote lei'n,
en Arzt woar ok schonn do.

Dä Welm woar doat, dat sohe schonn,
begriepen koon hä't nit.
"Hätte dann noch gelewt, dä Jong?“
Do sait dä Arzt tum Pitt:

"Dä lewten noch, hä hatten Schwein
on nur en Büll am Kopp,
doch as dän Kopp no vöarn vie drei'n,
gow hä dän Geist dann op!"

« Vorheriges Gedicht

Inhaltsverzeichnis

Nächstes Gedicht »